Op den Inhalt sprangen

Wieder

Vu Wiktionnaire
Fall Eenzuel Méizuel
Nominativ WiederWiederen
Geenitiv kee Geenitivkee Geenitiv
Dativ dem Wiederde Wiederen
Akkusativ d'Wiederd'Wiedern

Substantiv n (pl: Wiederen)
Aussprooch (IPA): [vˈiədɐ]

Bedeitungen:

  1. Gesamtheet vu meteorologesche Phenomeener
  2. Stuerm mat Blëtz, Donner a staarkem Reen dofir och nach Dimmer an Donnerwieder
  3. am Biergbau all déi verschidden Zorte Gasgemëscher

Ofgeleet Begrëffer: