Singulier

Lëtzebuergesch

Substantiv m (pl: Singulieren)

Fall	Eenzuel	Méizuel
Nominativ	de Singulier	d'Singulieren
Geenitiv	kee Genitiv	kee Genitiv
Dativ	dem Singulier	de Singulieren
Akkusativ	de Singulier	d'Singulieren

Aussprooch (IPA): [sˈɛ̃ːɡyli̯eː]

Bedeitung:

grammatesch Bezeechnung fir en Numerus

Synonym:

Eenzuel

Géigendeeler:

Pluriel

Artikel op Wikipedia  Singulier

Iwwersetzungen

Däitsch: Singular (de) Englesch: singular (en)

Franséisch: singulier (fr) m Italieenesch: singolare (it) m Limburgesch: inkelvaad (li) n