knieden

Lëtzebuergesch

1. P. Sg. *	2. P. Sg.	3. P. Sg.	2. P. Pl.	Participe passé
knieden	kniets	kniet	kniet	gekniet **
* steet fir déi 1. P. am Singulier a fir déi éischt an drëtt P. am Pluriel ** Gëtt mat dem Hëllefsverb hunn konjugéiert.

Verb (or)(trans.)

Bedeitung:

1. Kniet maachen.

• De Bënner kniet net méi richteg.

1. Deeg verschaffen datt en homogeen gëtt

• Deen Deeg muss laang gekniet ginn

Iwwersetzung fir knieden (Kniet maachen)

Däitsch: knoten (de) Englesch: knot (en) Franséisch: nouer (fr)

Hollännesch: knopen (nl) Italieenesch: legare (it)

Portugisesch: amarrar (pt), atar (pt), ligar (pt) Spuenesch: ligar (es), anudar (es), atar (es)

Iwwersetzung fir knieden (Deeg knieden)

Däitsch: kneten (de) Englesch: knead (en) Franséisch: pétrir (fr)

Hollännesch: kneden (nl) Italieenesch: impastare (it)

Portugisesch: amassar (pt) Spuenesch: amasar (es)