flitschen

Lëtzebuergesch

Verb (r) Aussprooch (IPA): [flˈitʃən]

Bedeitungen:

1. engem eng ëm d'Ouere fachen.
2. an der Holzveraarbechtung, an der Seeërei, e Bam nëmmen op zwou Säiten déi sech vis-à-vis leien, lassschneiden.

    Conjugaisoun vu(n) flitschen

Infinitif		flitschen
Participe		geflitscht
Hëllefsverb		hunn
		Eenzuel			Méizuel
		1. Persoun ech	2. Persoun du	3. Persoun hie(n)/si/hatt	1. Person mir	2. Persoun dir	3. Persoun si
Indicatif	Présent	flitschen	flitschs	flitscht	flitschen	flitscht	flitschen
	Passé composé	hu(nn) geflitscht	hues geflitscht	huet geflitscht	hu(nn) geflitscht	hutt geflitscht	hu(nn) geflitscht
	Plus-que-parfait	hat geflitscht	has geflitscht	hat geflitscht	hate(n) geflitscht	hat geflitscht	hate(n) geflitscht
	Futur simple	wäert flitschen	wäerts flitschen	wäert flitschen	wäerte(n) flitschen	wäert flitschen	wäerte(n) flitschen
	Futur antérieur	wäert geflitscht hunn	wäerts geflitscht hunn	wäert geflitscht hunn	wäerte(n) geflitscht hunn	wäert geflitscht hunn	wäerte(n) geflitscht hunn
Conditionnel	Présent composé	géif flitschen	géifs flitschen	géif flitschen	géife(n) flitschen	géift flitschen	géife(n) flitschen
	Passé	hätt geflitscht	häss geflitscht	hätt geflitscht	hätte(n) geflitscht	hätt geflitscht	hätte(n) geflitscht
Impératif	Affirmatif	—	flitsch	—	—	flitscht	—
* (n) oder (nn) seet datt den n am Fall vun der Eifeler Regel ewechfällt.

Däitsch

Verb (trans.) & (intrans.) Aussprooch (IPA): [ˈflɪt͡ʃn̩]

Audio

Bedeitung:

1. flitschen