fléien

Lëtzebuergesch

1. P. Sg. *	2. P. Sg.	3. P. Sg.	2. P. Pl.	Participe passé
fléien	flitts	flitt	flitt	geflunn **
* steet fir déi 1. P. am Singulier a fir déi éischt an drëtt P. am Pluriel ** Gëtt mat dem Hëllefsverb sinn konjugéiert.

Verb (or) (intrans.)

fléien

1. Sech an der Loft weiderbewegen.
   • De Fliger flitt op Paräis
2. Am iwwerdroene Sënn: entlooss ginn
   • Hien ass gëschter vu senger Plaz geflunn.
3. Am iwwerdroene Sënn: fir eng héich Vitess auszedrécken
   • En ass mat 150 geflu komm

Iwwersetzungen

Däitsch: fliegen (de) Englesch: fly (en) Franséisch: voler (fr) Hollännesch: vliegen (nl)