abriechen

Lëtzebuergesch

1. P. Sg. *	2. P. Sg.	3. P. Sg.	2. P. Pl.	Participe passé
briechen an	bréchs an	brécht an	briecht an	agebrach
* steet fir déi 1. P. am Singulier a fir déi éischt an drëtt P. am Pluriel ** Gëtt mat dem Hëllefsverb sinn konjugéiert.

Verb (or) Aussprooch (IPA): [ˈɑbʀiəɕən]

Bedeitung:

1. mat Gewalt anzwousch eragoen
2. zesummefallen, noginn, an e Koup trëllen

[1]

Däitsch: einbrechen (de) Franséisch: cambrioler (fr)

Englesch: break in (en) Hollännesch: inbreken (nl) Limburgesch: inbraeke (li)

[2]

Däitsch: einbrechen (de), einstürzen (de) Franséisch: crouler (fr), s'affaisser (fr) Englesch: collaps (en)

Hollännesch: instorten (nl) Limburgesch: ineinvalle (li) Portugisesch: desabar (pt), ruir (pt)