Suckel

Lëtzebuergesch

Eng Suckel

Substantiv f (pl: Suckelen)

Aussprooch (IPA): [ˈzukəl]   Aussprooch (pl): [ˈzukələn]

Bedeitung:

1. en Objet fir kleng Kanner, deen dozou déngt, hiert Suckelbedierfnes ze befriddegen

Artikel op Wikipedia  Suckel

Iwwersetzungen

Bayresch: Duzi (bar) m Däitsch: Schnuller (de) m Englesch: dummy (en)

Franséisch: sucette (fr) f Hollännesch: fopspeen (nl) f