Kuel

Vu Wiktionnaire
Op d'Navigatioun wiesselen Op d'Siche wiesselen

Flag of Luxembourg.svg Lëtzebuergesch[änneren]

Substantiv[änneren]

Kuel  m, Méizuel: Kuelen

Lautschrëft[änneren]

[kuəl], Méizuel: ['kuələn]

Bedeitung[änneren]

[1] e gliddegt Stéck aus enger Glous, sief et eng vun Holzkuelen, Steekuelen oder anerer.
gëtt an deem Sënn meschtens an der Eenzuel gebraucht.

Beispiller[änneren]

[1] De Jemp hëlt ëmmer e Kuel fir seng Päif unzefänken.
[1] Ee Kuel geet duer fir Feier ze maachen.

Iwwersetzungen[änneren]