Béifchen

Lëtzebuergesch

Substantiv  m (pl: Béiwercher)
Aussprooch (IPA): [ˈbɜɪfɕən]

Bedeitung:

• E klenge Bouf

Etymologie:

Béifchen ass den Diminutiv vu Bouf.

Iwwersetzungen

Däitsch: Bübchen (de)