Planéit
Vu Wiktionnaire
Lëtzebuergesch [änneren]
Fichier:Lb-Planéit.ogg
Lauschtert
Substantiv m
pl: Planéiter
- Aussprooch:/'plɑneit/
- Aussprooch:/'plɑneitər/
Definitioun:
- E Planéit ass an der Astronomie en Himmelskierper deen net selwer liicht. E beweegt sech ëm e Stär an huet seng Ëmlafbunn fräigeraumt.