verstauen

Lëtzebuergesch

1. P. Sg. *	2. P. Sg.	3. P. Sg.	2. P. Pl.	Participe passé
verstauen	verstaus	verstaut	verstaut	verstaut
* steet fir déi 1. P. am Singulier a fir déi éischt an drëtt P. am Pluriel ** Gëtt mat dem Hëllefsverb hunn konjugéiert.

Verb (r) (trans.) Aussprooch (IPA): [fɐʃtˈɑʊən]

Bedeitung:

1. fir eppes ze späicheren oder ze packen

Iwwersetzungen

Däitsch: verstauen (de) Franséisch: ranger (fr), arrimer (fr) Englesch: stow (en), pack (en) Portugisesch: fazer caber (pt), arrumar (pt)

Däitsch

Verb (trans.) Aussprooch (IPA): [fɛɐ̯ˈʃtaʊ̯ən]

Audio

Bedeitung:

• verstauen