Op den Inhalt sprangen

oppervlakte

Vu Wiktionnaire

Hollännesch

[änneren]

Substantiv f Aussprooch (IPA): [ˈɔpərvlɑktə]

Bedeitung:

Een vlak dat een object naar boven begrenst.
Eng Fläch déi en Objet no uewe begrenzt.
  • Vissen met longen moeten aan de oppervlakte van de zee komen om adem te halen.
Fësch mat Longe mussen un d'Uewerfläch vum Mier kommen, fir Otem e huelen.