kréien

Lëtzebuergesch

Conjugaisoun
Indicatif	Persoun	Présent	Prétérit	Passé composé	Plus-que-parfait
	ech	kréien	krut	hu kritt	hat kritt
	du	kriss	kruuts	hues kritt	has kritt
	hien* / hie**	kritt	krut	huet kritt	hat kritt
	mir	kréien	kruten	hu kritt	hate kritt
	dir / Dir	kritt	krut	hutt kritt	hat kritt
	si	kréien	kruten	hu kritt	hate kritt
Conditionnel	Persoun	Présent simple	Présent composé	Passé
	ech	krit	géif kréien	hätt kritt
	du	kriits	géifs kréien	häss kritt
	hien* / hie **	krit	géif kréien	hätt kritt
	mir	kriten	géife kréien	hätte kritt
	dir / Dir	krit	géift kréien	hätt kritt
	si	kriten	géife kréien	hätte kritt
Impératif
	Eenzuel	Méizuel	Participe passé	kritt
	kréi!	kritt!
* steet fir hien, hatt, si / ** am Fall vun der Eifeler Regel

Verb (or) (trans.)