Op den Inhalt sprangen

kréien

Vu Wiktionnaire
Conjugaisoun
Indicatif Persoun Présent Prétérit Passé composé Plus-que-parfait
ech kréien krut hu kritt hat kritt
du kriss kruuts hues kritt has kritt
hien* / hie** kritt krut huet kritt hat kritt
mir kréien kruten hu kritt hate kritt
dir / Dir kritt krut hutt kritt hat kritt
si kréien kruten hu kritt hate kritt
Conditionnel Persoun Présent simple Présent composé Passé
ech krit géif kréien hätt kritt
du kriits géifs kréien häss kritt
hien* / hie ** krit géif kréien hätt kritt
mir kriten géife kréien hätte kritt
dir / Dir krit géift kréien hätt kritt
si kriten géife kréien hätte kritt
Impératif
Eenzuel Méizuel Participe passé kritt
kréi! kritt!
* steet fir hien, hatt, si / ** am Fall vun der Eifeler Regel


Verb (or) (trans.)