këssen

Kuckt och : Këssen

Lëtzebuergesch

Conjugaisoun
Indicatif	Persoun	Présent	Prétérit	Passé composé	Plus-que-parfait
	ech	këssen		hu gekësst	hat gekësst
	du	këss		hues gekësst	has gekësst
	hien* / hie**	kësst		huet gekësst	hat gekësst
	mir	këssen		hu gekësst	hate gekësst
	dir / Dir	kësst		hutt gekësst	hat gekësst
	si	këssen		hu gekësst	hate gekësst
Conditionnel	Persoun	Présent simple	Présent composé	Passé
	ech		géif këssen	hätt gekësst
	du		géifs këssen	häss gekësst
	hien* / hie **		géif këssen	hätt gekësst
	mir		géife këssen	hätte gekësst
	dir / Dir		géift këssen	hätt gekësst
	si		géife këssen	hätte gekësst
Impératif
	Eenzuel	Méizuel	Participe passé	gekësst
	këss!	kësst!
* steet fir hien, hatt, si / ** am Fall vun der Eifeler Regel

Verb Aussprooch (IPA): [kəsən]

Bedeitung:

• mat de Lëpsen eng aner Persoun oder Objet beréieren, als Zeeche vu Léift oder Veréierung

Synonymmer:

• e Kuss ginn

Kuckt och:

• knuutschen

Eng Koppel déi sech kësst

Iwwersetzungen

Däitsch: küssen (de) Englesch: kiss (en) Esperanto: kisi (eo)

Franséisch: embrasser (fr) Hollännesch: kussen (nl), zoenen (nl) Ido: kisar (io)

Italieenesch: baciare (it) Portugisesch: beijar (pt) Spuenesch: besar (es)