joen

Lëtzebuergesch

1. P. Sg. *	2. P. Sg.	3. P. Sg.	2. P. Pl.	Participe passé
joen	jees	jeet	jot	gejot **
* steet fir déi 1. P. am Singulier a fir déi éischt an drëtt P. am Pluriel ** Gëtt mat dem Hëllefsverb hunn konjugéiert.

Verb (or) (trans.)

Aussprooch (IPA): [ˈjoːən]

Bedeitungen:

1. op d'Juegd goen:
   • E jeet nees de ganzen Dag.
2. vun eppes weidergedriwwe ginn:
   • De Pabeier gëtt vum Wand duerch d'Loft gejot.
   • De Schnéi gouf op Wicke gejot.
3. ee verfollegen:
   • D'Gendaarmen hunn den Déif duerch d'ganzt Land gejot.

Iwwersetzungen

Däitsch: jagen (de) Englesch: hunt (en)

Franséisch: chasser (fr) Hollännesch: jagen (nl)

Italieenesch: cacciare (it) Portugisesch: caçar (pt)