iergeren

Lëtzebuergesch

Verb (r) (trans.)

1. P. Sg. *	2. P. Sg.	3. P. Sg.	2. P. Pl.	Participe passé
iergeren	iergers	iergert	iergert	geiergert **
* steet fir déi 1. P. am Singulier a fir déi éischt an drëtt P. am Pluriel ** Gëtt mat dem Hëllefsverb hunn konjugéiert.

• Et iergert den Noper, datt ech meng Heck net schneiden

Sech iergeren:

• Ech iergere mech iwwer de Knascht virum Haus.

Iwwersetzungen

Däitsch: ärgern (de) Englesch: annoy (en), chafe (en), put about (en), tease (en) Franséisch: fâcher (fr), râler (fr) Italieenesch: irritare (it), stizzare (it) Portugisesch: irritar (pt)