bréngen

Lëtzebuergesch

Conjugaisoun
Indicatif	Persoun	Présent	Prétérit	Passé composé	Plus-que-parfait
	ech	bréngen		hu bruecht	hat bruecht
	du	bréngs		hues bruecht	has bruecht
	hien* / hie**	bréngt		huet bruecht	hat bruecht
	mir	bréngen		hu bruecht	hate bruecht
	dir / Dir	bréngt		hutt bruecht	hat bruecht
	si	bréngen		hu bruecht	hate bruecht
Conditionnel		Présent simple	Présent composé	Passé
	ech	bréicht		géif bréngen
	du	bréichts		géifs bréngen
	hien* / hie **	bréicht		géif bréngen
	mir	bréichten		géife bréngen
	dir / Dir	bréicht		géift bréngen
	si	bréichten		géife bréngen
Impératif
	Eenzuel	bréng
	Méizuel	bréngt
* steet fir hien, hatt, si / ** am Fall vun der Eifeler Regel

Verb

1. ?
   • Ech bréngen e Cadeau fir dech.

Iwwersetzungen

Däitsch: bringen (de) Englesch: bring (en) Hollännesch: brengen (nl)