bleiwen

Lëtzebuergesch

Conjugaisoun
Indicatif	Persoun	Présent	Prétérit	Passé composé	Plus-que-parfait
	ech	bleiwen	blouf	si bliwwen	war bliwwen
	du	bleifs	bloufs	bass bliwwen	waars bliwwen
	hien* / hie**	bleift	blouf	ass bliwwen	war bliwwen
	mir	bleiwen	blouwen	si bliwwen	ware bliwwen
	dir / Dir	bleift	blouft	sidd bliwwen	waart bliwwen
	si	bleiwen	blouwen	si bliwwen	ware bliwwen
Conditionnel	Persoun	Présent simple	Présent composé	Passé
	ech	bléif	géif bleiwen	wier bliwwen
	du	bléifs	géifs bleiwen	wiers bliwwen
	hien* / hie **	bléif	géif bleiwen	wier bliwwen
	mir	bléiwen	géife bleiwen	wiere bliwwen
	dir / Dir	bléift	géift bleiwen	wiert bliwwen
	si	bléiwen	géife bleiwen	wiere bliwwen
Impératif
	Eenzuel	Méizuel	Participe passé	bliwwen
	bleif!	bleift!
* steet fir hien, hatt, si / ** am Fall vun der Eifeler Regel

Verb (or) (intrans.)

1. En Uert bäibehalen
   • Ech bleiwen a Frankräich fir ze léieren.
2. E bestëmmten Zoustand bäibehalen
   • Et bleift nach dräi Deeg kal.
3. E Rescht vun enger Quantitéit
   • Et bleiwe siwe Grompere Rescht.
4. A Verbindung mat leien: stierwen
   • Bei deem Accident sinn der dräi leie bliwwen.

Aussprooch (IPA): [ˈblɑivən]

Iwwersetzungen

Däitsch: bleiben (de) Englesch: remain (en), stay (en) Franséisch: rester (fr), demeurer (fr)

Hollännesch: blijven (nl) Portugisesch: ficar (pt)