baffen

Lëtzebuergesch

Conjugaisoun
Indicatif	Persoun	Présent	Prétérit	Passé composé	Plus-que-parfait
	ech	baffen		hu gebafft	hat gebafft
	du	baffs		hues gebafft	has gebafft
	hien* / hie**	bafft		huet gebafft	hat gebafft
	mir	baffen		hu gebafft	hate gebafft
	dir / Dir	bafft		hutt gebafft	hat gebafft
	si	baffen		hu gebafft	hate gebafft
Conditionnel	Persoun	Présent simple	Présent composé	Passé
	ech		géif baffen	hätt gebafft
	du		géifs baffen	häss gebafft
	hien* / hie **		géif baffen	hätt gebafft
	mir		géife baffen	hätte gebafft
	dir / Dir		géift baffen	hätt gebafft
	si		géife baffen	hätte gebafft
Impératif
	Eenzuel	Méizuel	Participe passé	gebafft
	baff!	bafft!
* steet fir hien, hatt, si / ** am Fall vun der Eifeler Regel

Verb (r) (trans.)