abezéien

Lëtzebuergesch

1. P. Sg. *	2. P. Sg.	3. P. Sg.	2. P. Pl.	Participe passé
bezéien an	bezitts an	bezitt an	bezitt an	abezunn
* steet fir déi 1. P. am Singulier a fir déi éischt an drëtt P. am Pluriel ** Gëtt mat dem Hëllefsverb hunn konjugéiert.

Verb (or) (trans.)

Aussprooch (IPA): [ˈɑbətsɜɪən]

Bedeitung:

• matmaache lossen, froe fir matzemaachen

Bsp.:

• Als Sekretär war hien an deem Gespréich mat abezunn.

Iwwersetzungen

Däitsch: einbeziehen (de) Englesch: include in (en) Franséisch: impliquer (fr) Portugisesch: incluir (pt), inetrar (pt)