abestueden
| 1. P. Sg. * | 2. P. Sg. | 3. P. Sg. | 2. P. Pl. | Participe passé |
|---|---|---|---|---|
| bestueden an | bestiits an | bestit an | bestuet an | abestuet |
| * steet fir déi 1. P. am Singulier a fir déi éischt an drëtt P. am Pluriel ** Gëtt mat dem Hëllefsverb hunn konjugéiert. | ||||
Aussprooch (IPA): [ˈɑbəbəʃtuədən]
Bedeitung:
- beim Bestuede Member vun enger Famill ginn
Bsp.:
- D'Germaine gouf op en décken Haff abestuet.
Iwwersetzungen
|