Op den Inhalt sprangen

verzapen

Vu Wiktionnaire
Kuckt och : zapen
1. P. Sg. * 2. P. Sg. 3. P. Sg. 2. P. Pl. Participe passé
verzapen verzaaps verzaapt verzaapt verzaapt
* steet fir déi 1. P. am Singulier a fir déi éischt an drëtt P. am Pluriel
** Gëtt mat dem Hëllefsverb hunn konjugéiert.

Verb (or)(trans.)

Bedeitung:

1) Material mat Zapen uneneesetzen.

2) Topeg schwätzen, engem eng kréckelen.

  • De Jemp huet nees Kabes verzaapt.
  • Ech mengen de Klos huet der eng verzaapt.