stralen

Kuckt och : Stralen

Lëtzebuergesch

Conjugaisoun
Indicatif	Persoun	Présent	Prétérit	Passé composé	Plus-que-parfait
	ech	stralen		hu gestraalt	hat gestraalt
	du	straals		hues gestraalt	has gestraalt
	hien* / hie**	straalt		huet gestraalt	hat gestraalt
	mir	stralen		hu gestraalt	hate gestraalt
	dir / Dir	straalt		hutt gestraalt	hat gestraalt
	si	stralen		hu gestraalt	hate gestraalt
Conditionnel		Présent simple	Présent composé	Passé
	ech		géif stralen	hätt gestraalt
	du		géifs stralen	häss gestraalt
	hien* / hie **		géif stralen	hätt gestraalt
	mir		géife stralen	hätte gestraalt
	dir / Dir		géift stralen	hätt gestraalt
	si		géife stralen	hätte gestraalt
Impératif
	Eenzuel	stral
	Méizuel	straalt
* steet fir hien, hatt, si / ** am Fall vun der Eifeler Regel

Verb (r) (intrans.)