gabberen

Lëtzebuergesch

1. P. Sg. *	2. P. Sg.	3. P. Sg.	2. P. Pl.	Participe passé
gabberen	gabbers	gabbert	gabbert	gegabbert
* steet fir déi 1. P. am Singulier a fir déi éischt an drëtt P. am Pluriel ** Gëtt mat dem Hëllefsverb hunn konjugéiert.

Verb (r) (intrans.)

Bedeitung:

• déi ganzen Zäit schwätzen.

Bsp:

• Dat Kand gabbert schonn eng Stonn laang.

Iwwersetzungen

[1] déi ganzen Zäit schwätzen.

Däitsch: plaudern (de)