beezen

Lëtzebuergesch

1. P. Sg. *	2. P. Sg.	3. P. Sg.	2. P. Pl.	Participe passé
beezen	beez	beezt	beezt	gebeezt
* steet fir déi 1. P. am Singulier a fir déi éischt an drëtt P. am Pluriel ** Gëtt mat dem Hëllefsverb hunn konjugéiert.

Verb (or)

1. Material meeschtens Holz mat enger Beez behandelen
   • En huet seng viischt Dier schwaarz 'gebeezt.

Iwwersetzungen

Däitsch: beizen (de) Hollännesch: beitsen (nl)