abéien
| 1. P. Sg. * | 2. P. Sg. | 3. P. Sg. | 2. P. Pl. | Participe passé |
|---|---|---|---|---|
| béien an | béis an | béit an | béit an | agebéit |
| * steet fir déi 1. P. am Singulier a fir déi éischt an drëtt P. am Pluriel ** Gëtt mat dem Hëllefsverb sinn konjugéiert. | ||||
Verb (r) Aussprooch (IPA): [ˈɑbɜɪən]
Bedeitung:
- vun enger Plaz ëm den Eck op eng aner fueren
- Fir op Eech, muss de lo lénks abéien